حکم اغفال پسر مجرد توسط زن شوهردار | ابعاد شرعی و حقوقی

حکم اغفال پسر مجرد توسط زن شوهردار | ابعاد شرعی و حقوقی

حکم اغفال پسر مجرد توسط زن شوهردار login

اغفال پسر مجرد توسط زن شوهردار به معنای حقوقی یک عنوان مجرمانه مستقل در قوانین ایران نیست. با این حال، چنین روابطی می تواند پیامدهای کیفری و حقوقی سنگینی از جمله اتهام رابطه نامشروع، زنا، یا در شرایط خاص کلاهبرداری برای هر دو طرف به همراه داشته باشد. در بسیاری از موارد، تصور اغفال از نظر قانونی اثبات شدنی نیست و هر دو نفر مسئول اعمال خود تلقی می شوند.

پیچیدگی های حقوقی ناشی از روابط خارج از چارچوب زناشویی، به ویژه زمانی که یکی از طرفین متأهل باشد، می تواند برای افراد درگیر ابهامات فراوانی ایجاد کند. این وضعیت، که اغلب با احساس فریب و گول خوردن همراه است، در نظام حقوقی ایران دارای ابعاد گوناگون کیفری و مدنی است که شناخت دقیق آن ها برای هر دو طرف، به ویژه پسر مجرد، ضروری است. عدم آگاهی از این جوانب، می تواند منجر به عواقب جبران ناپذیر قضایی، مالی و اجتماعی شود. این مقاله با هدف تبیین دقیق مفاهیم، مواد قانونی مرتبط، مجازات ها و راهکارهای حقوقی پیش رو، به بررسی جامع این پدیده از منظر قانون می پردازد تا راهنمایی معتبر و کاربردی برای مخاطبان ارائه دهد.

تشریح مفهوم اغفال در نظام حقوقی ایران و تفاوت ها

واژه اغفال در گفتار روزمره به معنای فریب خوردن یا گول خوردن است، اما در ادبیات حقوقی ایران، این کلمه به تنهایی یک عنوان مجرمانه مستقل تلقی نمی شود. این تفاوت در درک یک مفهوم از دیدگاه عامیانه و تخصصی، منبع بسیاری از سوءتفاهم ها و مشکلات قانونی است. زمانی که یک پسر مجرد احساس می کند توسط زن شوهردار اغفال شده است، انتظار دارد قانون نیز این اغفال را جرم دانسته و مجازات متناسبی برای آن در نظر گیرد. اما واقعیت این است که نظام حقوقی ایران برای چنین حالتی، عنوان مجرمانه خاصی تحت نام اغفال پیش بینی نکرده است و این موضوع را باید در قالب سایر عناوین حقوقی مرتبط، مانند کلاهبرداری، تدلیس یا رابطه نامشروع، بررسی کرد.

اغفال در محاوره و اغفال در حقوق

در روابط عاطفی، فرد ممکن است به دلیل وعده های واهی، ابراز علاقه و یا پنهان کاری هایی که منجر به شکل گیری رابطه می شود، احساس اغفال شدن کند. این احساس، گرچه از نظر روانی و اخلاقی قابل درک است، اما لزوماً به معنای وقوع یک جرم قانونی نیست. سیستم قضایی در بررسی این موارد، به علم طرفین به وضعیت تأهل زن و همچنین بالغ و عاقل بودن پسر مجرد توجه ویژه ای دارد. فرض بر این است که افراد بالغ و عاقل، توانایی تشخیص و تمییز مسائل را دارند و مسئولیت انتخاب های خود را بر عهده می گیرند. اگر پسر مجرد با علم به شوهردار بودن زن وارد رابطه شود، حتی اگر زن وعده های دروغین داده باشد، اثبات اغفال به معنای حقوقی و مجرمانه بسیار دشوار خواهد بود؛ چرا که عنصر فقدان اراده آزاد یا فریب کامل که برای بسیاری از جرائم ضروری است، در این حالت کمرنگ می شود.

تفاوت اغفال با تدلیس در نکاح

یکی از مفاهیم حقوقی که ممکن است با اغفال اشتباه گرفته شود، تدلیس است. تدلیس در حقوق مدنی (ماده ۱۱۲۸ قانون مدنی) به معنای عملیاتی است که برای فریب دادن طرف مقابل در عقد نکاح انجام می شود تا او را به انعقاد عقد ترغیب کند؛ مثلاً پنهان کردن عیوب اساسی یا نشان دادن صفات کمالی که وجود ندارند. شرایط تحقق تدلیس این است که وصف خاصی در عقد شرط شده باشد و بعد از عقد معلوم شود که طرف فاقد آن وصف بوده است و این موضوع برای طرف مقابل حق فسخ ایجاد کند.

اما نکته مهم اینجاست که تدلیس در نکاح معمولاً در مورد روابط با زن شوهردار قابل اعمال نیست. دلیل آن این است که نکاح با زن شوهردار از اساس باطل است (ماده ۱۰۵۰ قانون مدنی). یعنی اگر عقد نکاحی با زن شوهردار بسته شود، این عقد از ابتدا فاقد اعتبار قانونی است و محلی برای بحث از تدلیس در آن باقی نمی ماند. تدلیس زمانی مطرح می شود که عقد نکاحی صحیح واقع شده باشد و سپس عیبی در آن کشف شود. بنابراین، اگر پسر مجرد با زنی که خود را مجرد معرفی کرده و بعداً معلوم شود شوهردار است، عقد نکاحی (چه دائم و چه موقت) منعقد کند، این عقد از ابتدا باطل است و بحث تدلیس مطرح نمی شود، بلکه اصل بطلان عقد مورد نظر است.

بررسی امکان کلاهبرداری یا تحصیل مال از طریق نامشروع

در برخی موارد خاص، رابطه با زن شوهردار ممکن است ابعاد مالی پیدا کند و در این صورت، احتمال وقوع جرم کلاهبرداری یا تحصیل مال از طریق نامشروع مطرح شود. این اتفاق زمانی می افتد که زن شوهردار با استفاده از مانورهای متقلبانه، فریب قربانی و سوءاستفاده از احساسات او، اقدام به بردن مال از پسر مجرد کند. مثلاً، زن با وعده های دروغین ازدواج، طلاق قریب الوقوع از همسر، یا نیازهای مالی کاذب، مبالغ کلانی از پسر مجرد دریافت کند و در نهایت از ازدواج سر باز زند یا مشخص شود که قصد طلاق نداشته است.

برای اثبات جرم کلاهبرداری، ارکان سه گانه آن یعنی «مانور متقلبانه»، «فریب قربانی» و «بردن مال» باید به اثبات برسد. صرف وعده ازدواج و عدم پایبندی به آن، کلاهبرداری نیست، اما اگر زن با صحنه سازی های دروغین (مثلاً جعل اسناد طلاق، یا ادعای بیماری شدید برای خود یا خانواده اش) و القای وضعیت دروغین، پسر را فریب داده و از او پول دریافت کند، این می تواند مصداق کلاهبرداری باشد. در این موارد، پسر مجرد می تواند با جمع آوری مدارک مستند مانند رسیدهای بانکی، پیامک ها، مکالمات ضبط شده (با رعایت قوانین مربوطه) و شهادت شهود، اقدام به طرح شکایت کیفری کند و وجوه پرداختی را از طریق قانونی استرداد نماید. اثبات این موارد به دلیل ماهیت پنهان روابط و نبود اسناد رسمی، اغلب دشوار است و نیاز به دقت و مشاوره حقوقی متخصص دارد.

وعده ازدواج و عدم تعهدآور بودن آن

ماده ۱۰۳۵ قانون مدنی به صراحت بیان می دارد که وعده ازدواج، علقه زوجیت ایجاد نمی کند و هیچ گونه تعهد حقوقی از آن ناشی نمی شود. حتی اگر تمام یا قسمتی از مهریه مقرر شده نیز پرداخت شده باشد، هر یک از زن و مرد مادام که عقد نکاح جاری نشده است، می تواند از وصلت امتناع کند. در این شرایط، طرف مقابل نمی تواند به هیچ وجه او را مجبور به ازدواج کند یا صرفاً به دلیل امتناع از ازدواج، مطالبه خسارت نماید. بنابراین، اگر زن شوهردار به پسر مجرد وعده ازدواج بدهد و بعداً از این وعده سر باز زند، پسر مجرد نمی تواند صرفاً به دلیل نقض این وعده، از او شکایت کرده و مطالبه خسارت کند؛ مگر آنکه این وعده با مانورهای متقلبانه و به قصد کلاهبرداری مالی همراه بوده باشد که در آن صورت، موضوع از بحث وعده ازدواج خارج و در حیطه کلاهبرداری قرار می گیرد.

پیامدهای حقوقی و کیفری رابطه پسر مجرد با زن شوهردار

ورود به رابطه با زن شوهردار، صرف نظر از احساسات و ادعاهای طرفین، دارای پیامدهای حقوقی و کیفری بسیار جدی در قوانین ایران است. این پیامدها نه تنها برای زن متأهل، بلکه برای پسر مجرد نیز مسئولیت های سنگینی را به دنبال دارد و می تواند آینده زندگی هر دو را تحت تأثیر قرار دهد. آگاهی از این مجازات ها و تبعات، اولین گام برای پرهیز از چنین روابطی و یا مدیریت صحیح وضعیت در صورت درگیری ناخواسته است.

بطلان هرگونه نکاح (موقت یا دائم) با زن شوهردار

یکی از مهم ترین اصول در حقوق خانواده ایران، حرمت نکاح با زن شوهردار است. ماده ۱۰۵۰ قانون مدنی به صراحت بیان می کند: «هر کس زن شوهردار را با علم به وجود علقه زوجیت و حرمت نکاح و یا زنی را که در عده طلاق و یا در عده وفات است با علم به عده و حرمت نکاح برای خود عقد کند، عقد باطل و آن زن مطلقاً بر آن شخص حرام موبد می شود.» این بدان معناست که اگر پسر مجرد با علم به تأهل زن، چه به صورت عقد دائم و چه موقت، با او ازدواج کند، آن عقد از همان ابتدا باطل و بی اعتبار است. علاوه بر این، حکم حرمت ابدی یا حرمت مؤبد صادر می شود؛ یعنی این زن و مرد حتی پس از طلاق زن از شوهر اولش نیز هرگز نمی توانند با یکدیگر ازدواج کنند. این حکم، یک بازدارندگی شرعی و قانونی بسیار قوی را در این زمینه ایجاد می کند و هرگونه تلاشی برای مشروعیت بخشیدن به چنین روابطی از طریق عقد را باطل می سازد.

جرم رابطه نامشروع غیر از زنا

در صورتی که رابطه فیزیکی بین پسر مجرد و زن شوهردار به حد زنا نرسد، اما از حدود اخلاقی و شرعی تجاوز کند، این عمل تحت عنوان رابطه نامشروع غیر از زنا قرار می گیرد. ماده ۶۳۷ قانون مجازات اسلامی (بخش تعزیرات) تصریح دارد: «هرگاه زن و مردی که میانشان علقه زوجیت نباشد، مرتکب روابط نامشروع یا عمل منافی عفت غیر از زنا از قبیل تقبیل (بوسیدن) یا مضاجعه (هم بستر شدن) گردند، به شلاق تا نود و نه ضربه محکوم می شوند و اگر عمل با عنف و اکراه باشد، فقط اکراه کننده تعزیر می گردد.»

مجازات این جرم برای هر دو طرف (پسر مجرد و زن شوهردار) یکسان است و می تواند شامل ۹۹ ضربه شلاق تعزیری باشد. اثبات این جرم می تواند از طریق اقرار متهمان، شهادت شهود، علم قاضی (بر اساس قرائن و امارات موجود) و سایر دلایل و مدارک از قبیل پیامک ها، تصاویر و فیلم ها صورت گیرد. نکته حائز اهمیت این است که این جرم، جنبه عمومی نیز دارد و حتی بدون شکایت شوهر زن، دادستان نیز می تواند به آن رسیدگی کند.

جرم زنا (با در نظر گرفتن تاهل زن)

زنا به معنای جماع مرد با زنی است که بر او ذاتاً حرام است. اگر رابطه فیزیکی بین پسر مجرد و زن شوهردار به حد جماع برسد، عنوان زنا مطرح می شود که دارای مجازات بسیار سنگین تری است. در این شرایط، تاهل زن نقش کلیدی در تعیین نوع مجازات ایفا می کند:

  1. مجازات برای زن شوهردار (زنای محصنه): اگر زن شوهردار بوده و شرایط احصان (یعنی توانایی برقراری رابطه با همسر خود را داشته و در حال حاضر با او جماع می کند) نیز محقق باشد، زنای او زنای محصنه محسوب می شود. مجازات زنای محصنه در قانون مجازات اسلامی، رجم (سنگسار) است و در صورت عدم امکان اجرای رجم، مجازات اعدام تعیین می شود.
  2. مجازات برای پسر مجرد: اگر پسر مجرد باشد و شرایط احصان برای او محقق نباشد، مجازات او ۱۰۰ ضربه شلاق حدی است.

ماده ۲۲۷ قانون مجازات اسلامی به مواردی اشاره می کند که زنا از حالت احصان خارج می شود؛ مانند مسافرت همسر، حبس همسر یا بیماری هایی که مانع از برقراری رابطه جنسی شوند. در این موارد، حتی اگر زن شوهردار باشد، ممکن است مجازات او به ۱۰۰ ضربه شلاق حدی تقلیل یابد. اثبات زنا نیز همانند رابطه نامشروع، از طریق اقرار چهار مرتبه، شهادت چهار مرد عادل و یا علم قاضی صورت می گیرد.

اثرات بر حقوق مالی زن شوهردار (از دید شوهر)

رابطه نامشروع یا زنای زن شوهردار، می تواند بر حقوق مالی او در قبال شوهرش تأثیرگذار باشد، اما این تأثیرات به گونه ای نیست که تصور می شود.

حق مالی تأثیر رابطه نامشروع/زنا توضیحات
مهریه معمولاً ساقط نمی شود. صرف رابطه نامشروع، مهریه را از بین نمی برد. مهریه با عقد نکاح به ذمه مرد می آید و تنها در موارد بسیار خاص (مانند عدم نزدیکی و عدم وقوع عقد صحیح) ممکن است ساقط شود.
نفقه در صورت تمکین نکردن زن، ساقط می شود. اگر رابطه نامشروع باعث عدم تمکین خاص (برقراری رابطه جنسی) یا عام (عدم ایفای وظایف زناشویی) زن شود، مرد می تواند از پرداخت نفقه خودداری کند. اما صرف وجود رابطه، بدون اثبات عدم تمکین، نفقه را ساقط نمی کند.
اجرت المثل و تنصیف دارایی در صورت اثبات تخلف زن، مرد از پرداخت معاف می شود. اگر مرد بتواند تخلف زن از وظایف زناشویی (مانند رابطه نامشروع یا زنا) را در دادگاه اثبات کند، از پرداخت اجرت المثل ایام زوجیت و همچنین شرط تنصیف دارایی (تقسیم نصف اموال مرد پس از طلاق) معاف خواهد شد.
حق طلاق مرد بله، مرد می تواند درخواست طلاق دهد. اثبات رابطه نامشروع یا زنا توسط زن، می تواند از دلایل محکمه پسند برای مرد جهت تقاضای طلاق باشد. این امر به مرد حق می دهد تا بدون نیاز به پرداخت برخی حقوق مالی خاص (اجرت المثل و تنصیف) زن را طلاق دهد.

مسئولیت های کیفری و حقوقی برای پسر مجرد

پسر مجردی که با زن شوهردار رابطه برقرار می کند، نیز با مسئولیت های کیفری و حقوقی متعددی مواجه است:

  1. شکایت شوهر زن: شوهر زن می تواند از پسر مجرد به اتهام رابطه نامشروع یا زنا شکایت کند. در صورت اثبات، پسر مجرد نیز مانند زن، به مجازات های مقرر (شلاق یا اعدام در صورت زنای محصنه اگر خود نیز شرایط احصان را داشته باشد که معمولاً برای پسر مجرد غیرمحصن است و ۱۰۰ ضربه شلاق) محکوم خواهد شد.
  2. شکایت دادستان: همانطور که ذکر شد، جرم رابطه نامشروع و زنا دارای جنبه عمومی است و دادستان حتی بدون شکایت شاکی خصوصی نیز می تواند به موضوع ورود کرده و پرونده را در دادسرا پیگیری نماید.
  3. پیامدهای اجتماعی: علاوه بر تبعات قضایی، ورود به چنین روابطی می تواند پیامدهای اجتماعی سنگینی برای پسر مجرد در پی داشته باشد، از جمله از دست دادن اعتبار و آبرو در جامعه.

در نظام حقوقی ایران، اغفال به تنهایی یک عنوان مجرمانه نیست، اما روابطی که تحت این عنوان در جامعه شناخته می شوند، می توانند منجر به اتهامات جدی کیفری مانند رابطه نامشروع، زنا، یا در شرایط خاص کلاهبرداری شوند که مجازات های سنگینی را برای هر دو طرف در پی دارد.

راهکارهای حقوقی و توصیه ها برای پسر مجرد

با توجه به پیچیدگی های حقوقی و پیامدهای جدی که رابطه با زن شوهردار می تواند برای پسر مجرد داشته باشد، شناخت راهکارهای حقوقی و توصیه های پیشگیرانه از اهمیت ویژه ای برخوردار است. در صورت مواجهه با چنین شرایطی، اقدامات صحیح و به موقع می تواند تا حد زیادی از تشدید مشکلات جلوگیری کند.

جمع آوری ادله و مستندات (در صورت ادعای کلاهبرداری)

اگر پسر مجرد مدعی است که توسط زن شوهردار به قصد تحصیل مال فریب خورده و مبالغی را به او پرداخت کرده است، جمع آوری ادله و مستندات قوی از اهمیت بالایی برخوردار است. این مدارک شامل:

  • پیامک ها و مکالمات ضبط شده: پیامک های حاوی وعده های ازدواج، درخواست های مالی، یا هرگونه محتوایی که نشان دهنده فریبکاری و قصد تحصیل مال باشد. لازم به ذکر است که ضبط مکالمات بدون اجازه طرفین در برخی موارد قانونی نیست، اما در پرونده های کیفری ممکن است به عنوان اماره یا قرینه مورد توجه قرار گیرد.
  • رسیدهای بانکی و فیش های واریزی: هرگونه مدرک دال بر انتقال وجه به حساب زن یا افراد مرتبط با او. تاریخ و مبلغ واریزی باید به وضوح مشخص باشد.
  • شهادت شهود: اگر فرد دیگری از وعده های زن یا مانورهای متقلبانه او مطلع بوده، شهادت او می تواند کمک کننده باشد.
  • سایر مدارک: هرگونه سند، دست نوشته، تصویر یا فیلم که نشان دهنده وقوع فریب و بردن مال باشد.

جمع آوری دقیق این مستندات، پایه و اساس طرح شکایت کلاهبرداری یا تحصیل مال از طریق نامشروع خواهد بود.

امکان طرح شکایت کیفری و حقوقی

بر اساس مستندات جمع آوری شده، پسر مجرد می تواند از طریق مراجع قضایی اقدام کند:

  1. شکایت کیفری کلاهبرداری/تحصیل مال نامشروع: در صورت وجود ارکان جرم کلاهبرداری، شکایت در دادسرا مطرح می شود. پس از بررسی و تکمیل تحقیقات، پرونده به دادگاه ارسال خواهد شد. در این مرحله، با اثبات جرم، زن علاوه بر مجازات قانونی کلاهبرداری، ملزم به استرداد وجوه دریافتی نیز خواهد بود.
  2. دعوای حقوقی استرداد وجوه: حتی اگر ارکان کلاهبرداری به اثبات نرسد، پسر مجرد می تواند از طریق دادگاه حقوقی، دعوای استرداد وجوه پرداختی را مطرح کند. این دعوی بر مبنای استفاده بلاجهت یا دارا شدن غیرعادلانه استوار است؛ یعنی زن بدون داشتن مجوز قانونی از اموال پسر مجرد استفاده کرده و باید آن را برگرداند. اثبات این موضوع نیازمند ارائه مدارک و مستندات پرداخت وجه است.

دفاع در برابر اتهامات احتمالی

در صورتی که شوهر زن یا حتی دادستان از پسر مجرد به جرم رابطه نامشروع یا زنا شکایت کند، دفاع مؤثر و آگاهانه بسیار حیاتی است. در چنین شرایطی:

  • عدم هرگونه اعتراف بدون وکیل: اکیداً توصیه می شود بدون مشورت و حضور وکیل، هیچ گونه اعتراف یا امضای اقرارنامه ای صورت نگیرد. هرگونه اظهارنظر نادرست یا اقرار عجولانه می تواند عواقب جبران ناپذیری در پی داشته باشد.
  • ارائه دفاعیات مستدل: وکیل می تواند با بررسی دقیق پرونده، ابهامات موجود را روشن کرده و دفاعیات مستدلی ارائه دهد. برای مثال، اگر پسر مجرد از تأهل زن بی خبر بوده باشد، گرچه این موضوع او را از مسئولیت رابطه نامشروع مبرا نمی کند، اما می تواند در کاهش مجازات مؤثر باشد یا در مورد زنا، احصان را منتفی کند.
  • استفاده از تمام حقوق قانونی: اطلاع از حقوق قانونی خود از جمله حق سکوت، حق درخواست وکیل، و حق اعتراض به آرا، برای دفاع مؤثر ضروری است.

اهمیت مشاوره و اخذ وکیل متخصص

با توجه به حساسیت و پیچیدگی های این پرونده ها که با مسائل اخلاقی، اجتماعی و حقوقی عمیق گره خورده اند، مراجعه به وکیل پایه یک دادگستری که در دعاوی کیفری و خانواده تخصص دارد، از اهمیت حیاتی برخوردار است. یک وکیل متخصص می تواند:

  • ابعاد پرونده را از جهات مختلف حقوقی و کیفری بررسی کند.
  • در جمع آوری ادله و مستندات راهنمایی های لازم را ارائه دهد.
  • بهترین استراتژی دفاعی یا طرح دعوا را تدوین کند.
  • از حقوق موکل خود در تمام مراحل دادرسی به نحو احسن دفاع نماید.

هزینه های وکیل و مراحل قانونی، بسته به نوع پرونده و پیچیدگی آن متفاوت خواهد بود و در جلسه مشاوره اولیه قابل تخمین است.

توصیه های پیشگیرانه

برای جلوگیری از ورود به چنین شرایط پرخطری، رعایت نکات پیشگیرانه بسیار مهم است:

  1. تحقیق در مورد وضعیت تأهل: پیش از ورود به هرگونه رابطه عاطفی جدی، در مورد وضعیت تأهل فرد مقابل تحقیق و از صحت اظهارات او اطمینان حاصل کنید.
  2. پرهیز از پرداخت وجوه کلان: از پرداخت مبالغ بالا و بدون سند و مدرک به افراد، به ویژه در ابتدای روابط عاطفی، جداً خودداری کنید.
  3. آگاهی از قوانین: شناخت کلی از قوانین مربوط به روابط نامشروع، کلاهبرداری و احکام خانواده، می تواند شما را در تصمیم گیری های صحیح یاری کند.

این توصیه ها، نه تنها از تبعات حقوقی، بلکه از آسیب های عاطفی و مالی جبران ناپذیر نیز پیشگیری خواهد کرد.


در نهایت، باید تأکید کرد که مفهوم اغفال پسر مجرد توسط زن شوهردار به تنهایی یک عنوان مجرمانه مستقل در نظام حقوقی ایران نیست و قوانین به جای آن، بر مفاهیم مشخصی چون رابطه نامشروع، زنا، و در موارد خاص کلاهبرداری تمرکز دارند. این روابط، فارغ از نیت اولیه یا احساسات فردی، می توانند پیامدهای حقوقی و کیفری بسیار سنگینی برای هر دو طرف به همراه داشته باشند، از جمله مجازات شلاق، و در مورد زنای محصنه برای زن، حتی اعدام یا رجم. مسئولیت پذیری فردی در ورود به روابط، به خصوص زمانی که پای فرد متأهل در میان است، امری اجتناب ناپذیر است و قانون، بالغ و عاقل بودن افراد را مفروض می داند.

بنابراین، برای پرهیز از گرفتار شدن در دام این گونه مشکلات و عواقب قضایی و اجتماعی وخیم، توصیه اکید می شود که همواره از ورود به روابط خارج از چارچوب های قانونی و شرعی اجتناب گردد. در صورت مواجهه با چنین شرایطی یا احساس فریب و اغفال، مهم ترین و منطقی ترین اقدام، فوراً مشاوره با یک وکیل متخصص و مجرب در حوزه دعاوی کیفری و خانواده است. وکیل می تواند با دانش و تجربه خود، ابعاد پرونده را بررسی کرده و بهترین راهکار قانونی را برای دفاع از حقوق شما یا پیگیری مطالبات ارائه دهد.